|
هفت تن از 17 وزیر پیشنهادی رئیس جمهور کرزی در حالی توفیق کسب رای اعتماد مجلس نمایندگان را حاصل کردند که در ........
حملات کابل، کابینه ی تازه، کنفرانس لندن و مصالحه با طالبان!
هفت تن از 17 وزیر پیشنهادی رئیس جمهور کرزی در حالی توفیق کسب رای اعتماد مجلس نمایندگان را حاصل کردند که در دور نخست معرفی نامزد وزیران حکومت جدید آقای کرزی نیز، تنها هفت وزیر از 24 وزیر پیشنهادی، موفق به دریافت رای اعتماد نمایندگان و راه یافتن به پست های اجرایی حاکمیت گردیدند، بر این اساس، نحوست عدد هفت از همان آغاز برای رئیس جمهور کرزی کابوسی وحشتناک به نظر می آمد و این همه در حالی بود که حملات روز دوشنبه ی طالبان به مراکز استراتژیک پایتخت و در چند ده متری ارگ ریاست جمهوری، جایی که رئیس جمهور در همان روز دست اندرکار برگزاری مراسم سوگند 14 وزیر از کابینه ی 25 نفری اش بود اتفاق افتاد و این امر، نحوست عدد هفت را قوتی مضاعف بخشید!
کابینه ی دو هفت نفری تازه به رهبری رئیس جمهور کرزی، در حالی شروع به کار کرد که افزون بر استقبال آتشناک و خونین طالبان از آن، آغاز به کار این کابینه با نارضایتی های گسترده ی سیاسی و مردمی از جانب طیف های گوناگون جامعه ی افغانستان نیز همراه بود. تصمیم یکجانبه و قوم گرایانه ی بخش وسیعی از نمایندگان پارلمان، مبنی بر تایید وزیران وابسته به یک قوم خاص و نادیده انگاشتن صریح و بی ملاحظه ی حقوق مسلم دیگر طیف های نژادی و اقشار تباری در افغانستان و پیامدهای خطرناک و رو به رشد ناشی از این امر، به گونه ی گسترده ای در میان افکار جمعی جامعه ی افغانستان و سازمان ها و تشکل های بزرگ سیاسی، اجتماعات مردمی، حلقات دانشجویی و محافل رسانه ای کشور در حال انتشار و دامن گستردن است.
نشانه های روشنی که بیانگر تایید تبارگرایانه بودن تصمیم نمایندگان درباره ی ارزیابی صلاحیت وزیران پیشنهادی است را می توان ناکامی و ناکارآمدی غیر قابل دفاع و توجیه وزرای امنیتی- دفاع و داخله- دانست که تازه ترین مورد از این دست ناکامی ها، حملات گسترده و سازمان یافته و پرقدرت طالبان بر مراکزی در کابل و در نزدیکی ارگ ریاست جمهوری را می توان نام برد. به راستی آیا اگر مبنای رای نمایندگان به وزرای پیشنهادی، شایستگی و برنامه های عملی می بود، بر بنیاد چه معیار و ملاکی وزیران امنیتی، باید توفیق راه یافتن دگرباره به پست های اجرایی را می یافتند و این به روشنی نشان می دهد که فرا رفتن بر سکوی قومیت، هنوز هم پرکاربردترین و راهبردی ترین شگرد بقا و دوام در پست ها و مناصب و مقامات حکومتی است.
از جانب دیگر حملات 28 جدی طالبان بر مرکز شهر کابل، اگرچه به لحاظ تلفات انسانی و نقطه نظر نظامی، کم تاثیر بود اما به لحاظ سیاسی، سنگین ترین ضربه ای بود که بر پیکره ی ناقص حاکمیت تازه، وارد آورد، زیرا اصرار رئیس جمهور بر حضوری مقتدرانه و ابتکاری در کنفرانس لندن و تاکید وی بر طرح مساله ی مصالحه با طالبان در آن کنفرانس، با وقوع حملات اخیر، بخشی از آن به کلی نقش بر آب شد و بخشی دیگر به شدت آسیب دید.
زیرا از یک سو رئیس جمهور مجبور است با ترکیب ناقص از تیم کاری اش در لندن حضور یابد و از جانب دیگر، موضوع مصالحه با طالبان، حتا در صورت طرح آن در کنفرانس لندن، جاده ی یکطرفه ای خواهد بود که تنها حامد کرزی و برخی از حامیان خارجی وی با کاروان صلح از آن عبور خواهند کرد؛ ولی طالبان به عنوان طرف اصلی این مصالحه، با زبان تفنگ و با واژه های آتشناک و سوار بر آمبولانس های مملو از مواد انفجاری و یک سرنشین انتحاری به آن پاسخ خواهند گفت.
آسیب سنگین و جدی دیگری که حملات روز دوشنبه ی طالبان، بر برنامه های رئیس جمهور برای کنفرانس لندن وارد آورد، موضوع واگذاری تدریجی امنیت کشور به نیروهای خودی و زمینه سازی برای خروج قدم به قدم نیروهای خارجی از کشور است که با وقوع حملات پرقدرت اخیر و شرمساری و استیصال مقام های امنیتی تیم رئیس جمهور، دقیقا به معنای انگشت گذاردن بر ضعف و ناکارآمدی وزیران امنیتی کابینه ی تازه و غیر قابل اطمینان بودن حضور کارآمد آنان در ترکیب کابینه ی تازه و در پست های قدیمی است.
در هر حال، در هم ریختگی هنجارهای در حاکمیت در اثر دو عامل مهم و کمرشکن کابینه ی ناقص و حملات 28 جدی طالبان، چندان عمیق و گسترده است که سامان یافتن و سر پا ایستادن دگرباره ی آن دم عیسی و صبر ایوب می طلبد.
تعداد مشاهده :312
دفتر آيت الله العظمي محسني (دامت بركاته) -Okhovat.ORG |
