|
کوریای شمالى و باز هم کوریای شمالي. اين کشور کمونيستى در يک سال گذشته باراک اوبامای جوان رئيس جمهورى ايالات متحده را........
پيششرط هاى کوریای شمالى براى ايالات متحده
صلح مى کنيم بشرطها و شروطها
کوریای شمالى و باز هم کوریای شمالي. اين کشور کمونيستى در يک سال گذشته باراک اوبامای جوان رئيس جمهورى ايالات متحده را تا مرز جنون پيش برده است. اما و اگرهاى هسته اى، ناز و کرشمه هاى سياسى و به رخ کشيدن هاى نظامى، همه و همه دست به دست هم داده است تا نام کوریای شمالى براى باراک اوبامای دموکرات، به نوعى ميگرن عصبى تبديل شود. کيم جونگ ايل مرد سرسختى که از پرواز مى ترسد اما از تحريم سياسى و نظامى استقبال مى کند، باز هم براى باراک شرط و شروط گذاشت:
1. تحريم هاى اقتصادى عليه ما را لغو کنيد
2. معاهده ی صلح ميان کوریای شمالى و امريکا امضا شود
اين دو پيش شرط ظاهرا رنگ و بوى صلح دارد و نشان دهنده ی تلاش کوریا است براى دوستى با جامعه ی جهاني. اما انچه در بالا گفته شد در حقيقت پيش شرط هايى است براى بازگشت کوریای شمالى به پاى ميز مذاکرات شش جانبه. ايالات متحده با سرعت ماموريت رد اين پيشنهاد را به سخنگوی کاخ سفيد واگذار کرد. رابرت گيبس هم در مقابل خبرنگاران سينه را سپر کرده و گفت: ابتدا کوریای شمالى به پاى ميز مذاکرات باز مى گردد و پس از آن ما مى توانيم در خصوص امضای اين معاهده با هم صحبت کنيم. کوریای شمالى يک سال است که بازى موش و گربه را با ايالات متحده عملى مى کند. ماه گذشته ی ميلادى بود که ايالات متحده در نهايت تن به بازى پيونگ يانگ داده و استفان بوثورث نماينده ی هسته اى اين کشور به دعوت و البته اصرار کوریای شمالى مسير پيونگ يانگ را در پيش گرفت. بوثورث در بازگشت از اين سفر تاکيد کرد که کوریای شمالى از آمادگى براى ازسرگيرى مذاکرات سخن گفته است. البته اين نخستين بار نبود که کوریای شمالى چنين ادعايى را مطرح مى کرد. در ديدار هو جين تائو نخست وزير چين از کوریای شمالى هم چنين ادعايى مطرح شده بود. در نهايت هم اين سفرها در تقويم سال 2009 ثبت شد اما هرگز مذاکرات شش جانبه از سر گرفته نشد.
کوریای شمالى ادعا مى کند که ايالات متحده بايد در مسير اعتمادسازى و جلب اطمينان کوریایی ها گام بردارد. اين در حالى است که کوریای شمالى با شب خوابيدن در صلح و صبح با برخاستن از بستر با شعار جنگ، جايى براى دوستى نگذاشته است. واشنگتن از يک سال پيش به رهبرى باراک اوباما عزم خود را براى حل اين معادله با توسل به ديپلماسى به کار گرفته است. در واپسين ماه هاى حضور جورج بوش جمهورى خواه در قدرت، بسيارى اين پرونده را مختومه دانسته و خود را براى دوستى با کوریای شمالى مهيا مى کردند. اما در نهايت با ورود باراک به کاخ سفيد و بى محلى هاى استراتژيک او به کوریای شمالى باز هم پرونده در همان نقطه ی صفر ـ صفر مسکوت ماند. اکنون کوریای شمالى عزم خود را جزم کرده است تا ژست صلح طلب بودن خود را حفظ کند. ايالات متحده اصرار دارد که کوریای شمالى ابتدا تمامى تسليحات هسته اى خود را به کنارى نهد و سپس با دستان خالى مذاکره کند. کوریای شمالى اما اين ميزان زمان را خريده است تا بتواند خود را به قدرت هسته اى تبديل کند و البته جهان را به پذيرش اين حقيقت قانع کند. بيش از ايالات متحده اين کشورهاى همسايه ی کوریای شمالى هستند که خطر اين قدرت هسته اى را با تمام وجود احساس مى کنند. کشورهايى نظير کوریای جنوبى که يک بار در تاريخ گذر شان به جنگ با کوریای شمالى افتاده است و البته هنوز هم با آتش بسى نيم بند با اين کشور در حال مصالحه هستند.
همزمان با طرح اين ادعا، هيلارى کلينتون وزير امور خارجه ی ايالات متحده هم براى چهارمين بار در طول يک سال گذشته به منطقه سفر کرده است. البته از مجموع کشورهاى حاضر در مذاکرات شش جانبه اين بار تنها جاپان ميزبان خانم وزير است. ميزان اختلاف هاى ميان جاپان و ايالات متحده در چند ماه اخير به اوج خود رسيده است و بسيارى از تحليلگران اعتقاد دارند که خانم وزير به توکيو رفته است تا از شدت اين اختلاف ها بکاهد. با اين وجود با توجه به طرح اين پيشنهاد از سوى کوریای شمالى به نظر مى رسد که پرونده ی هسته اى اين کشور هم يکى از محورهاى گفتگو ميان هيلارى و مقام هاى جاپانى باشد.
تعداد مشاهده :338
دفتر آيت الله العظمي محسني (دامت بركاته) -Okhovat.ORG |
